Tradycje

Msze wotywne ku czci Najświętszej Maryi Panny odprawiane przed wschodem słońca w okresie adwentu.

Nazwa pochodzi od antyfony „Rorate caeli desuper" (Spuśćcie rosę niebiosa). W Polsce tradycja sięga XIII w. — wierni z lampionami przychodzą do kościoła w ciemnościach. Symbolika: czuwanie i oczekiwanie na przyjście Mesjasza, który jest światłością świata.

Dzień św. Mikołaja, biskupa Miry. Tradycja obdarowywania dzieci drobnymi prezentami.

Św. Mikołaj z Miry (IV w.) słynął z hojności wobec ubogich. W Polsce tradycja kładzenia prezentów w buty pod oknem przetrwała w wielu regionach.

Wieczerza wigilijna z opłatkiem, dwanaście potraw, pierwsza gwiazda, pasterka.

Najważniejsza wieczerza roku polskiego. Stół nakryty białym obrusem, sianko pod nim. Wolne miejsce dla niespodziewanego gościa. Łamanie się opłatkiem symbolizuje przebaczenie i jedność rodziny.

Pierwsza Msza Świętej Bożego Narodzenia, sprawowana w noc wigilijną o północy.

Nawiązuje do pasterzy, którzy jako pierwsi otrzymali wiadomość o narodzeniu Mesjasza. Tradycja sięga V w. — papież Sykstus III ustanowił nocną Mszę.

Bożonarodzeniowe przedstawienia teatralne odgrywane w kościołach, szkołach i domach.

Pomysł żywej szopki przypisuje się św. Franciszkowi z Asyżu (1223 r., Greccio). W Polsce jasełka rozwinęły się jako forma teatru ludowego. Krakowskie szopki wpisane są na listę UNESCO.

Święcenie palm wielkanocnych upamiętniających wjazd Jezusa do Jerozolimy.

Palmy polskie — wykonane z bukszpanu, wierzby, suszonych kwiatów — są regionalnie różne. Słynne palmy kurpiowskie sięgają kilku metrów wysokości. Z popiołu palm spalonych w przyszłym roku robi się popiół na Środę Popielcową.

Święcenie pokarmów wielkanocnych w koszyczku — jajek, chleba, soli, baranka, kiełbasy.

Specyficznie polska tradycja. Koszyczek zawiera: jajka (zmartwychwstanie), chleb (Eucharystia), sól (mądrość), kiełbasę (dostatek), baranka (Chrystus), chrzan (gorycz Męki).

Publiczna procesja eucharystyczna ulicami miast i wsi z czterema ołtarzami.

Cztery ołtarze ozdobione kwiatami i brzózkami nawiązują do czterech Ewangelii. Procesja jest publicznym wyznaniem wiary. Sypanie kwiatów przez dziewczynki przed monstrancją.

Polska nazwa uroczystości Wniebowzięcia NMP — święcenie ziół, kwiatów i pierwszych plonów.

W kościołach świeci się bukiety ziół: mięty, rumianku, dziurawca, lawendy, kłosów zbóż. Pobłogosławione zioła używane są przez cały rok — na herbatki lecznicze i w trudnych chwilach.

Odwiedzanie grobów, modlitwa za zmarłych, zapalanie zniczy.

Polska tradycja masowych pielgrzymek na cmentarze 1 listopada (Wszystkich Świętych) i 2 listopada (Zaduszki). Cmentarze rozświetlone setkami tysięcy zniczy. Modlitwa za dusze w czyśćcu cierpiące.