Pojęcia

Słownik

Najważniejsze terminy katolickie wyjaśnione w prostym języku.

Adoracjałac. adoratio: Akt czci najwyższej oddawany samemu Bogu, zwłaszcza obecnemu w Najświętszym Sakramencie.
Allelujahebr. hallelu-Jah: Wezwanie liturgiczne oznaczające „chwalcie Pana". Charakterystyczne dla okresu wielkanocnego.
Apokalipsagr. apokálypsis: Objawienie. Ostatnia księga Nowego Testamentu, wizja końca czasów i zwycięstwa Chrystusa.

Bierzmowanie: Sakrament wtajemniczenia chrześcijańskiego, w którym przyjmujący otrzymuje pełnię darów Ducha Świętego.
Brewiarzłac. breviarium: Liturgia godzin — modlitwa Kościoła odmawiana o określonych porach dnia przez duchownych i wiernych świeckich.

Celibatłac. caelebs: Stan dożywotniego bezżeństwa przyjmowany dobrowolnie dla Królestwa Bożego, obowiązkowy dla księży łacińskich.

Diakonatgr. diakonos: Pierwszy stopień święceń. Diakon usługuje przy ołtarzu, głosi Słowo Boże i pełni posługę miłości.
Dogmatgr. dogma: Prawda wiary objawiona przez Boga i nieomylnie ogłoszona przez Kościół jako obowiązująca wszystkich wiernych.

Egzegezagr. exegesis: Naukowa interpretacja tekstów biblijnych, mająca na celu odkrycie ich pierwotnego znaczenia.
Encyklikagr. enkýklios: List papieski skierowany do wszystkich biskupów, kapłanów i wiernych, dotyczący ważnej kwestii doktrynalnej.
Eucharystiagr. eucharistia: Sakrament obecności Chrystusa pod postaciami chleba i wina. Centrum życia Kościoła.
Ewangeliagr. euangelion: „Dobra Nowina" o zbawieniu w Chrystusie. Cztery pierwsze księgi Nowego Testamentu.

Hagiografiagr. hagios + graphein: Nauka o świętych — opisuje ich życie, czyny i nauczanie.
Homiliagr. homilia: Komentarz do czytań mszalnych głoszony przez kapłana lub diakona po Ewangelii.

Kapłaństwo: Sakrament, przez który Chrystus włącza w swoje jedyne kapłaństwo. Trzy stopnie: episkopat, prezbiterat, diakonat.
Kerygmatgr. kerygma: Pierwsze głoszenie Ewangelii — zwięzła zapowiedź zbawienia w Chrystusie.

Liturgiagr. leiturgia: Publiczny kult Boga sprawowany przez Kościół. Sakramenty, Liturgia godzin, sakramentalia.

Magisteriumłac. magister: Nauczycielski Urząd Kościoła — papież i biskupi w jedności z nim, autoryzujący wykładnię prawd wiary.

Paschahebr. pesach: Wielkanoc. W Starym Testamencie — pamiątka wyjścia z Egiptu; w Nowym — Misterium Paschalne Chrystusa.
Pokuta: Sakrament miłosierdzia — żal, wyznanie grzechów, rozgrzeszenie i zadośćuczynienie.

Sakramentłac. sacramentum: Widzialny znak ustanowiony przez Chrystusa dla udzielania łaski. Kościół zna ich siedem.
Synodgr. synodos: Zgromadzenie biskupów obradujące nad ważnymi sprawami Kościoła. Po grecku oznacza „wspólną drogę".

Teologiagr. theos + logos: Nauka o Bogu — systematyczne, rozumowe rozważanie prawd wiary.

Wikariatłac. vicarius: Urząd zastępczy. Wikariusz parafialny pomaga proboszczowi w prowadzeniu parafii.

Pojęcia

Najważniejsze terminy katolickie wyjaśnione w prostym języku.

Adoracjałac. adoratio: Akt czci najwyższej oddawany samemu Bogu, zwłaszcza obecnemu w Najświętszym Sakramencie.
Allelujahebr. hallelu-Jah: Wezwanie liturgiczne oznaczające „chwalcie Pana". Charakterystyczne dla okresu wielkanocnego.
Apokalipsagr. apokálypsis: Objawienie. Ostatnia księga Nowego Testamentu, wizja końca czasów i zwycięstwa Chrystusa.

Bierzmowanie: Sakrament wtajemniczenia chrześcijańskiego, w którym przyjmujący otrzymuje pełnię darów Ducha Świętego.
Brewiarzłac. breviarium: Liturgia godzin — modlitwa Kościoła odmawiana o określonych porach dnia przez duchownych i wiernych świeckich.

Celibatłac. caelebs: Stan dożywotniego bezżeństwa przyjmowany dobrowolnie dla Królestwa Bożego, obowiązkowy dla księży łacińskich.

Diakonatgr. diakonos: Pierwszy stopień święceń. Diakon usługuje przy ołtarzu, głosi Słowo Boże i pełni posługę miłości.
Dogmatgr. dogma: Prawda wiary objawiona przez Boga i nieomylnie ogłoszona przez Kościół jako obowiązująca wszystkich wiernych.

Egzegezagr. exegesis: Naukowa interpretacja tekstów biblijnych, mająca na celu odkrycie ich pierwotnego znaczenia.
Encyklikagr. enkýklios: List papieski skierowany do wszystkich biskupów, kapłanów i wiernych, dotyczący ważnej kwestii doktrynalnej.
Eucharystiagr. eucharistia: Sakrament obecności Chrystusa pod postaciami chleba i wina. Centrum życia Kościoła.
Ewangeliagr. euangelion: „Dobra Nowina" o zbawieniu w Chrystusie. Cztery pierwsze księgi Nowego Testamentu.

Hagiografiagr. hagios + graphein: Nauka o świętych — opisuje ich życie, czyny i nauczanie.
Homiliagr. homilia: Komentarz do czytań mszalnych głoszony przez kapłana lub diakona po Ewangelii.

Kapłaństwo: Sakrament, przez który Chrystus włącza w swoje jedyne kapłaństwo. Trzy stopnie: episkopat, prezbiterat, diakonat.
Kerygmatgr. kerygma: Pierwsze głoszenie Ewangelii — zwięzła zapowiedź zbawienia w Chrystusie.

Liturgiagr. leiturgia: Publiczny kult Boga sprawowany przez Kościół. Sakramenty, Liturgia godzin, sakramentalia.

Magisteriumłac. magister: Nauczycielski Urząd Kościoła — papież i biskupi w jedności z nim, autoryzujący wykładnię prawd wiary.

Paschahebr. pesach: Wielkanoc. W Starym Testamencie — pamiątka wyjścia z Egiptu; w Nowym — Misterium Paschalne Chrystusa.
Pokuta: Sakrament miłosierdzia — żal, wyznanie grzechów, rozgrzeszenie i zadośćuczynienie.

Sakramentłac. sacramentum: Widzialny znak ustanowiony przez Chrystusa dla udzielania łaski. Kościół zna ich siedem.
Synodgr. synodos: Zgromadzenie biskupów obradujące nad ważnymi sprawami Kościoła. Po grecku oznacza „wspólną drogę".

Teologiagr. theos + logos: Nauka o Bogu — systematyczne, rozumowe rozważanie prawd wiary.

Wikariatłac. vicarius: Urząd zastępczy. Wikariusz parafialny pomaga proboszczowi w prowadzeniu parafii.